بو بکش...

بوی حلوا میاد...

بوی نون داغ...

 ...

می شنوی صداها رو؟

صدای ربنا...

صدای اذان موذن زاده...

حتی صدای قل قل سماور..

...

مردم رو می بینی؟

همه میرن مسجد...

قرآن ختم می کنن...

تصمیم می گیرن دروغ نگن و غیبت نکنن...

 

 

من دارم صدای قدم های ماه رمضان رو می شنوم...

داره میاد...

چه کیفی داره که بگی توی این روزهای مبارک...

این روزا مهمون خداییم...

توی این شبای قدر...قدر بدونین...

.

داره میاد...

ولی یه احساس بد هم هست...

داره میاد ولی خب میره...

یه جورایی انگار از دستم لیز می خوره و برای اومدنش باید یک سال صبر کرد...

برای جبران کردن روزهایی که رفتن و من تلفشون کردم...روزایی که نفس کشیدن توش عبادت و تسبیح خداست...

هر سال تصمیم می گیرم:

آره امسال دیگه سعی می کنم جوشن کبیرو کامل بخوانم...قول میدم دیگه 10 بند مونده که تموم بشه خوابم نبره...

قول میدم دیگه غیبت نکنم ،

کسی رو مسخره نکنم ،

دیگران رو آزار ندم ،

....

 

آره ماه رمضان میاد...ولی رجب رفته...شعبان هم داره میره...

می گن رجب و شعبان ماههای خودسازی ست...ماههای آمادگی برای هر چه بیشتر بهره بردن از ماه رمضان...

نمی دونم چرا هر سال آخرای شعبان یاد این حرف می افتم...

و یادم میاد که من هیچ کاری نکردم...و میگم سال دیگه ،حتما.

و سال دیگه ش هم...

.

.

.

ماه مبارک داره میاد...صدای قدم هایش رو می شنوی؟؟

 

نوشته شده در پانزدهم شهریور 1386ساعت توسط آنی شرلی | |