لاَ يُكَلِّفُ اللّهُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَآ أَنتَ مَوْلاَنَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ﴿286﴾

من عاشق دو آیه ی آخر سوره ی بقره م ....خیلی دعای قشنگیه...مثل بقیه ی آیات قرآن.

انگار همین دیروز بود ...توی یکی از روزای اردیبهشت گفتم که خیلی دلم می خواد برم مکه...چیکار کنم تا خدا قسمت کنه؟

گفت دعا کن ...خیلی زیاد...

خرداد بود که یواشی شنیدم انگاری که بابا فیش مکه گرفته...

اول گفتن ۵ مرداد...کنسل شد...

بعد شد ۷ مرداد ...به خاطر مامان جون گفتیم نه...

گفت ۱۲ مرداد و ما این دفعه ثبت نام کردیم..

اما دوباره کنسل شد.

هر روز دعا می کردیم...از امام رضا خواستیم...

و سه هفته قبل گفتن ۱۹ مرداد...

خدایا!  خیلی خیلی خیلی خوبی...خیلی..........